Netloji.Vision, yıllardır kullandığımız veri erişim üretecini modüler bir platforma dönüştürme işinin adı. Amaç basit: bir projede tekrar eden ne varsa onu insan yazmasın. Bugün 25 modül var; şema tasarımından kod üretimine, kural denetiminden yapay zekâ orkestrasyonuna kadar hepsi aynı hattın üzerinde duruyor.
Hattın her durağı ayrı bir modül. Bir projeye hangi noktadan girildiği değişir; sıra değişmez.
İhtiyaç düz metinle anlatılır, sistem bunu proje tanımına çevirir. Bu adımda tasarım kararı verilmez; sadece ne istendiği yazıya döker.
Proje kendi JSON tabanlı diliyle ifade edilir. Bundan sonraki her üretim bu tanımdan beslenir, tek doğruluk kaynağı burasıdır.
Tablolar, ilişkiler ve kısıtlar tasarımcıda kurulur. Var olan bir veri tabanı varsa şema içeri alınır ve fark raporu çıkarılır.
Stored procedure tabanlı katman modelden üretilir. Üretilen kod okunabilir ve native; araç ortadan kalksa proje ayakta kalır.
Kayıt işlemleri, geri dönüşüm ve kiracı koruması hazır gelir. Geliştirici yalnız kendi iş mantığını yazar.
Endpoint üreteci servis katmanının üzerine API yüzeyini çıkarır.
Roslyn çözümleyicisi ve kural motoru üretilen kodu standarda göre denetler. Yapay zekâ çıktısı da bu denetimden geçmeden kabul edilmez.
Veri tabanı ile proje tanımı zamanla ayrışır. Fark raporu bu ayrışmayı gösterir; senkronizasyon önce önizlenir, sonra uygulanır.
Proje modeli, JSON tabanlı proje dili ve veri tabanı tasarımcısı. Şema buradan çıkar, kod buradan üretilir.
Veri erişim katmanı ve API ucu üreteçleri. Ayrıca eski projeleri güncel yapıya taşıyan bir dönüştürücü var.
Roslyn çözümleyicisi, kural motoru ve doğrulayıcı. Standarda uymayan kod üretim aşamasında yakalanır, incelemede değil.
Şemayı içeri alma, fark raporu, önizlemeli uygulama. Canlı veri tabanına körlemesine yazılmaz.
Bulut modelleri tasarım ve mimari akıl yürütme için, yerel modeller etiketleme ve doküman üretimi için kullanılır. Hangi işin hangi modele gideceğine orkestratör karar verir.
Masaüstü Studio, komut satırı ve MCP sunucusu. MCP sayesinde yapay zekâ destekli editörler projenin şemasını ve kurallarını doğrudan okuyabiliyor; tahmin etmek zorunda kalmıyor.
Bugünkü durumu: Geliştirme sürüyor. Üretimdeki tasarımcı çalışmaya devam ediyor, yeni yetenekler ayrı modüller olarak ekleniyor — çalışan sistem bozulmadan.